هنوز ایستاده ام...فتح الله کیاییها.

 

هنوز ایستاده ام

گرچه اشگهایم می گویند:

تا صبح نمی پایی.

با خودم تنها می مانم

و این نت ها

که تو را تکرار می کنند.

و من در خودم زنجیر می شوم.

رویاهایم را از دست داده ام

و حتی کابوسها را

چونان گوساله ای که از صخره پرت می شود

تاوان گناه توام

نه به لبخند دلبسته ام

و نه از خشم در وحشت.

چونان دانه دانه ی زنجیر

تکرار تو می شوم

در تسلسلی بی پایان.

گاهی آوازی مرا بخویش می خواند

و زمانی

تعزیتی که نفرین مرگ را

با هجایی غمگین

تکرار می کند.

از تو حذف می شوم و می دانم که

جاده ی هیچ قطاری

مرا به تو نمی رساند

رهنوردانی خسته ی یک راه

فارغ از هم

و ابدیتی

به وسعت تنهایی.

هنوز ایستاده ام

گرچه اشگهایم می گویند

تا صبح نمی پایی.

گاهی سیگار می کشم

و زمانی تلخکامی این سم ناگزیر را

در خویش تکرار می کنم

مست می شوم

و بر دو گانگی ریل ها می رقصم

ریل ها را دوست دارم

کنار همند و فارغ از هم

چونان من

که تا صبح نمی پایم.

گر چه دیریست اشگهایم را خشک کرده ام.

تردید ها

وسوسه ها و

هراسها

هنوز ایستاده ام

گرچه اشگهایم می گویند:

تا صبح نمی پایی.

فتح الله کیاییها

10Du, Mohammad Kashefi, Soheila Dashti och 7 andra

6 kommentarer

Gilla

Kommentera