" تــو فـقـط تـاب بـیـاور گـل سـرخ! "....امیر کارگر.

 " تــو فـقـط تـاب بـیـاور گـل سـرخ! "

تاب بیاور گل سرخ

که خزان می گذرد.

روح والای طبیعت،

بیشماری خزان طی کرده ست

این خزان نیز همی می گذرد و بهار می آید

ریشه ها می مانند

شاخه ها سر برون می آرند

و زمین، نور، هوا

راز زیبایی را می فهمند

تاب بیاور زیرا

تا که خورشید هنوز قدرت تابش دارد

تن هر دانه بسی مژدۀ زایش دارد

تاب بیاور گل سرخ!

برگهای تو ز ِ نو می رویند

غنچۀ لبخندت می شکفد

بوی تو قامت هر سدی را می شکند

از فراز در و دیوار و حصار می گذرد

بین هر خانه در این شهر،

می رود، می ماند، می پیچید

مرغکان مست ز عطر تن تو، می خوانند.

تاب بیاور گل سرخ!

نازؐ سواران بهار در راهند

از تو با مردم این شهر سخن می گویند

کودکان با لبخند، هی ترا می بویند ، هی ترا می بویند

عاشقان چشم بهم می دوزند

عشقها می جوشند و ترا می بوسند.......

تو فقط تاب بیاور گل سرخ!

امیر کارگر